Jerzy Rudzki

Życiorys

Jerzy Rudzki to wybitna postać, która zdobyła uznanie w polskim boksie. Po raz pierwszy na podium mistrzostw Polski stanął w kategorii piórkowej w 1931 roku, a następnie triumfował jeszcze dwukrotnie, zdobywając tytuł mistrza w 1932 oraz 1933 roku. Jego talent zaowocował także wicemistrzostwem w 1934 roku oraz brązowymi medalami w 1935 i 1939 roku.

W latach 1931–1933 Rudzki reprezentował narodową kadrę, gdzie stoczył sześć walk, z których trzy zakończyły się jego zwycięstwami, a trzy porażkami. Jego osiągnięcia na ringu nie przeszły bez echa i zostały docenione przez znawców boksu.

Jednym z nich był Wiktor Junosza-Dąbrowski, który w sposób bardzo obrazowy opisał zawodnika: „Zamknięty w sobie, rzadko uśmiechnięty, nieskory do wynurzeń Rudzki − straszny na ringu, bezlitosny w walce, w życiu jest cichy i skromny, dobry i łagodny.” To charakterystyka pokazująca zarówno jego zaciętość sportową, jak i osobiste cechy charakteru.